Cevap: Rahmetle Anıyoruz
 

[B]sensiz geçen 1 yıl. [/B]

Mekanın cennet olsun yiğit adam

Cevap: Rahmetle Anıyoruz
 

Evet, tam bir yıl oldu reis...
inna lillahi ve inna ileyhi raciun...

Cevap: Rahmetle Anıyoruz
 

en çok sevdigim başkanlardan biriydi ve haalende öyle. Nur icinde yat başkanım

Cevap: Rahmetle Anıyoruz
 

[B][IMG]http://photos-f.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc3/hs450.snc3/25780_374835770185_580380185_3884808_2837053_n.jpg[/IMG]

Adı Kur’an’da geçen ismi ile müsemma Muhsin,
Soyadı; Yazıcıoğlu, yani narına nuruna kurban vatan evladı.
Adını denizde uçan martılara, gökteki yıldızlara ve Kahramanmaraş’ın beyaz örtü ile büründüğü dağlara yazdı da.
12 Eylül öncesi o alaca karanlık günlerinde her tarafı sis kaplamıştı, herkesin birbirinden kaçıştığı o günlerde reisimizdi. 12 Eylül sonrası Türkiye üzerinde sis perdeleri kalkınca, o bundan böyle yediden yetmişe herkesin gül sevgilisidir kıpır kıpır.
Gülümüz yok artık aramızda. O şimdi çok sevdiği Peygamber, Ashabı Güzin ve Saadat-ı Kiramın yanında. O biliyordu zaten ölümle sevgililere kavuşulacağını. Zaten vuslatla anlaşılır sevgilinin kokusu, şayet gönüllerde taht kurdu isen. Biz bu konuda şahidiz, hiçbir gönlü kırmadığına.
2009 Mart ayı soğuk yüzünü iyiden iyiye göstermişti. Büyüklerin ‘Mart bacadan baktırır kazma kürek yaktırır’ dediği demler gelip çatmıştı. Fırtınadan önce bir sessizlik vardı sanki. O koca reis son yolculuğa çıkacağını bilircesine sevenlerine ölümden bahsediyor ve hiç kimsenin bir saniye öncesi ve sonrası garantisinin olmadığına vurgu yapıyordu. Üstelik helikoptere seçim çalışmaları için ilk kez biniyordu. Belli ki ötelerden kanatlanarak koş deniliyordu. O halde kartal misali kar beyaz dağların tepesine uçup sevgilinin yolunda pervane olmalı. Nitekim öylede oldu.
Bu arada Kahramanmaraş dağları içten içe hazırlık yapıyordu. Bir onurlu misafirini ağırlayacaktı sanki. Hakeza Abdurrahman Karakoç’un mana yüklü şiirini hatırlatırcasına beşinci mevsim için gizemli bir faaliyet vardı. Zira Musa’nın Turi Sinası bir yandan fırtına, biryandan tipi ve kar eşliğinde beyaz gelinliğe bürünüverdi adeta. Niye beyaza bürünmesin ki. Ölüm kar beyazdı çünkü. Nitekim karlı dağlar onurlu konuğunu sevgililerin sevgilisine kavuşturmak için beyaz gelinliği ile bağrına bastıda.
İşte o an gelmişti, sevgili uğruna pervane olan helikopter gizemli bir şekilde düşmüştü. Düştüğü yerde ebediyet vardı. Sonsuzluğa adım kar beyazla başladı kelebek misali.
Bakın 12 Eylül darbesinin mağduru düştüğü Mamak Yusufiye’sin de sonsuzluğu nasıl dile getiriyordu:
Bir coşku var içimde bugün kıpır kıpır
Uzak çok uzak bir yerleri özlüyorum
Gözlerim perde perde taş duvarlarda
Açılıyor hayal pencerelerim
Hafif bir rüzgâr gibi, süzülüyorum
Kekik kokulu koyaklardan aşarak
Bir çeşme başı arıyorum
Yarpuzlar arasında kendimi bırakıp
Mis gibi nane kokuları arasında
Ruhumu dinlemek istiyorum
Zikre dalmış her şey
Güne gülümserken papatyalar
Dualar gibi yükselir ümitlerim
Güneşle kol kola kırlarda koşarak
Siz peygamber çiçekleri toplarken
Ben çeşme başında uzanmak istiyorum
Huzur dolu içimde
Ben sonsuzluğu düşünüyorum
Ey sonsuzluğun sahibi, sana ulaşmak istiyorum
Durun kapanmayın pencerelerim
Güneşimi kapatmayın
Beton çok soğuk, üşüyorum.
Evet, beton çok soğuk, hem de çok soğuk. Dile kolay türlü işkencelere tabii tutulduğu 2,5 m²’lik hücre bumbuzdu. Bu seferki üşüme Mamak Zindanındakinden farklı. Nasıl ki izinden yürüdüğü Allah Resulü günler günleri kovalarken bir seher vakti şimdiye kadar hiç görmediği bir varlık karşısına çıkıverdiğinde,
— İkra! Oku! Ayetine muhatap kaldı ve Vahyin nuru ruhuna nakşedilip nur dağından hane-i saadetine döndüğünde:
—Ya Hatice! Üzerimi ört, dedi. Annemiz de hemen örtüverdi üzerini. Belli ki ilk gelen ayetin tesirini henüz daha üzerinden atamamıştı ki tüm bedeni zıngır zıngır titriyordu. Tabiî ki bu hal vahyin üzerindeki ağırlığından dolayıdır. Aynen öylede sonsuzluğa doğru uçarken ister istemez Kahramanmaraş dağlarının fırtına, tipi ve sisle kaplı sahrası mahşeri hatırlatırcasına içini ürpertiyordu. Korktuğundan değil tabiî ki, karlı dağlardan gelen davete icabette acaba kusur eğlermiyim düşüncesi ruhunu içten içe ürpertiyordu. Fakat yinede bu çağrıya icabet etmek gerekirdi, edildi de.
Topraktan geldik toprağa gideceğiz deriz ya hep. Etraf kar fırtına olsa da kara toprak onu sevgililerin sevgilisine ulaştırmak için bağrını açıp bastı kucağına. Şimdi o kar taneleri eşliğinde gül bahçesine dönüştüğü kabrinde gördüğü güller üşüyen bedeni içini ısıtmaya yetmişti bile.
Kahramanmaraşın karla kaplı dağları onu beyaz gelinliğe bürünmüş halde uçururken bizden de ötelere selam götürün deyip öyle uğurladılar.
Mevlana ölüme şeb-i aruz demişti. Muhsin Başkan için Martın son cemresi artık düğün gecesiydi. O şimdi son cemre ile birlikte sevgilinin tahtına uğurlandı da. Nitekim her yağan kar taneleri bir sır gizler için için.
Karlar arasında bizleri bırakıp gittin, ama bu gidiş farklı gidiş. Sadece gökten inen tane tane yere serpilen kara izini bırakıp gitmedin. İzini yüreklerimize bıraktın. Biz seslerini duyuramayanların sesini sen duyurdun. Dik duruşunla, bir o kadar da cesaretinle hayatın boyunca milletin önüne serilen yanlış kaleleri yıkıp doğruları yerleştirdin. Ey yürekli koca reis, seni unutmayacağız. Bizler için üşüdün, ama kalplerimizde sana sıcacık bir sevgi oluşmasını sağlayarak kelebek misali ötelere uçtun gittin. O şimdi Ankara’nın Altındağ ilçesinin Taceddin dergâhında Mehmet Akif’in İstiklal marşının yazıldığı evin yanında meftun.
Velhasıl ölüm kar beyaz.
Ruhu şad olsun.[/B]

[B]ARAMIZDAN AYRILIŞININ 1.YIL DÖNÜMÜNDE EBEDİ SİYASİ LİDERİMİZ TÜRK-İSLAM ÜLKÜCÜLERİNİN GÖZBEBEĞİ YİĞİT ADAM MUHSİN YAZICIOĞLU'NU RAHMET VE MİNNETLER ANIYORUZ..

rizesporlular.com[/B]

Cevap: Rahmetle Anıyoruz
 

[B]Tam bir yıl olmasına az kaldı. Bütün kurum ve kuruluşlar çöktü. Enkazın altında Muhsin Yazıcıoğlu ve arkadaşları değil, bütün kurum ve kuruluşlarıyla devlet kaldı. Adaleti sağlayamayan devlet enkazlaştı, enkazın altında kaldı.

“Gönülleri birleşenler ölse de bir gün
Gök kubbede kalacaktır seslerinden ün.

Gönülleri birleşenler! Selam sizlere!
Uzaklarda dertleşenler! Selam sizlere!

Selam sana hücrelerde benzi solan genç!
Selam sana ey yılları heba olan genç!

İstikbalim gitti diye yaslanma sakın!
İstikbalin değil, ruhun Tanrı ya yakın!

Şairin dediği gibi gönülleri birleşenlerin ruhu Cenabı Allah’ın dergâhında, Hz. Peygamberin ravzasındadır inşallah. Şairin:

Birleşin ey! Yolları Kuran da birleşenler.
Birleşin, itikatta, imanda birleşenler.
Ayrılık yakışmıyor, bölünmek günah size.
Birleşin ey! Secde-i Rahman ‘da birleşenler” dediği gibi iyi insanlar birleştiler. Muhsin Yazıcıoğlu’nun dostları bütün iyi insanlarla bir olmaya, birlik olmaya ve dahi büyük birlik olmaya azmettiler.

İyi insanlar kötü insanlara da yardım etmeye çalıştılar. Onlar kötü insanların kötülüklerine engel olarak yardım etmeye çalıştılar.

Muhsin Yazıcıoğluna kötü insanlar tahammül edemedi. Muhsin Yazıcıoğlunu yol arkadaşlarıyla birlikte şehit ettiler. Yetkili zannedilenler kötülerin kötülüklerine engel olamadı ve enkaz altında kaldı. Kötüler halkı “kafes”lemeye, milletin tepesine “balyoz” indirmeye devam ettiler. Şehadedi unutturmaya çalıştılar. Ama adaletten yana olanlar biliyorlar ki, “unutmak pusudur”. İyi insanlar unutmayacak ve unutturmayacak. Ta ki, adalet tecelli edinceye kadar. Kurum ve kuruluşlar darbecilere sessiz kaldıkları gibi, Muhsin Yazıcıoğlunun şehadetinde de sessizliğe gömülseler bile, adaleti isteyenler haykıracak ve gündüzleri el feneri ile adaleti arayacak.

Yetkililer kafalarını ve gönüllerini kuma gömseler bile, adaleti talep edenler “kafes”leri parçalayacak ve “balyoz” darbelerini boşa çıkaracak.

Evet.

Tam bir yıl olmaya ramak kaldı.

Ve

Adalet yerini bulmadı.

Vuslat gününde bir araya gelen milyonlar soruyor. Muhsin’imize ve arkadaşlarına ne oldu?

Muhsin’imize ve beraberindekilere kim-kimler kıydı.

Vicdanlar yaralı.

Vicdanlılar cevap arıyor Sünni’siyle, Şii siyle, Alevi siyle, Türk’üyle, Kürd üyle, Türkmen’iyle, Boşnağıyla,

İyi insanlar adaletin tecellisini bekliyor. Doğusuyla, Batılısıyla, Türkiyelisiyle Kosovacıyla, Afrikalısıyla.

İyi insanlar enkazın altlında kalan devleti bekliyor. Adaleti tecelli ettirecek cesur yüreklileri bekliyor.

Bizler dik durmaya ve fırıldaklara karşı olmaya devam edeceğiz. Ta ki adalet yerini bulsun.

Etkililer ve yetkililer! Heyyyyy. Orada mısınız?

(D)uyuyor musunuz?

[/B]

Cevap: Rahmetle Anıyoruz
 

[QUOTE=58MUAMMER58;620936]YİĞİT ADAM , TAM 1 YIL OLDU SONSUZLUĞUN SAHİBİNE GİDELİ, SEN ÜŞÜDÜN,TÜRK İSLAM ALEMİ DONDU ,ZATEN YETİMDİ,SENSİZ TAM ÖKSÜZ KALDI,CENAZENİ, SENİ SEVİPTE OY VERMEYEN YÜZBİNLER KALDIRDI,ŞİMDİ SENİ ANMAK İÇİN YANINA GELİYOR ALPERENLERİN ,SENSİZ PLATONİK AŞKIN SİVAS YAPAYALNIZ KALDI,AKBABALAR,LEŞ KARGALARI,AŞKINI YEMEYE ÇALIŞIYOR.SENİN DEĞERİNİ DAHA YENİ ANLADILAR,SEN SAĞKEN ARKAMIZDA DAĞ GİBİ YİĞİT BİRİ VARDI,YA ŞİMDİ ,KİMSEMİZ KALMADI,DAVAN DAVAMIZDIR YOLUN YOLUMUZDUR,SENİ HİÇ UNUTMADIK UNUTMAYACAĞIZ.ŞEHİT OLAN DİĞER DAVA ARKADAŞLARINLA RAHAT UYU MEKANIN CENNET,RUHUN ŞAD OLSUN,YİĞİT İNSAN.[/QUOTE]

ahbe reyis içimize bir ateş atdın acısını dindirmek ne mümkün ömrüm boyuncada bu acının dinmesi mümkün değil sen bir başkaydın be reyis demeki rabim seni bizden çok seviyormş aldı seni yanına rabim seni sevdiği kulları arasına alsınruhun şadolsun rabim mekanını cenet etsin

Cevap: Rahmetle Anıyoruz
 

unutmadık reis unutmayacaz unutturmayacaz ...ruhun şad mekanın cennet olsun.

Cevap: Rahmetle Anıyoruz
 

[B]Analar böyle bir evladı 100 yılda bir doğurur.

Türkiye; ikinci bir Muhsin Yazıcıoğlu için 100 yıl daha bekleyecek.

Sen'den sonra Sivas tamamen sahipsiz kaldı.

TFF'nin yaptığı haksızlığa ilk karşı çıkan her zamanki gibi yine sen olurdun.

Mekanın Cennet olsun YİĞİDO.[/B]

Cevap: Rahmetle Anıyoruz
 

mekanları cennet olsun.......................

Cevap: Rahmetle Anıyoruz
 

YİĞİT MERT ANADOLU KÜLTÜRÜYLE YORULMUŞ KOCA REİS MEKANIN CENNET OLSUN