[size=6][color=darkblue][b]BU FORUMDA SİZİN İÇİN ANLAM TAŞIYAN VEYA SEVDİĞİNİZ ŞİİR VE ŞARKILARI YAZABİLİRSİNİZ.....

EEEE TOPİCİ AÇARAK İLK SİFTAHIDA BEN YAPAYIM BARİ.......[/b][/color][/size]


[color=blue][i][b]TÜRK KALACAĞIZ

Kırım, Kerkük, Azerbaycan,
Gönlümüzde öç olsa da,
Ne şeref ki; Türk doğmuşuz,
'Türküm' demek suç olsa da.

Düşeceğiz kalkacağız,
Türk doğduk, Türk Kalacağız.

Türklük'ten gelir gücümüz,
Tarihtir bizim ölçümüz.
Kan ağlasa da içimiz,
Sabırlıyız güç olsa da.

Nice Şehit salacağız,
Türk doğduk, Türk kalacağız[/b][/i][/color]
[b]
ŞİİR: MUSTAFA YILDIZDOĞAN[/b]

[size=6][color=darkblue][b]UNUTAMADIM

Dert denizde dalga, kalbi vurgun vurdu,
Dünkü umutlarım sahile vurdu.
İster yağmur yağsın, ister fırtına kar,
Gönlüm yok dese de göz yola bakar.

Geçmişe yürürüm hep adım adım,
Hala seviyorum unutamadım.

Bazen bir türküyle gönül türküleşir,
Kopar bu zamandan yarla birleşir,
Sararmış bir resim, muzdarip bir anı,
Kuşatır ruhumu, çeker bu canı.

Geçmişe yürürüm hep adım adım,
Hala seviyorum unutamadım. [/b][/color][/size]

[color=blue][i][b]ŞEHİTLER ÖLMEZ

Önce vatan, millet,
Sonra ana ve yar,
Bu yolda savrulan birileri var.

'Ezan dinmez' diyen,
'Bayrak inmez' diyen,
'Şehit ölmez' diyen birileri var.
Şehitler ölmez, şehitler ölmez.

Bayrakla dertleşen,
Toprakla birleşen,
Can verip devleşen birileri var.

'Ezan dinmez' diyen,
'Bayrak inmez' diyen,
'Şehit ölmez' diyen birileri var.
Şehitler ölmez, şehitler ölmez[/b][/i][/color]
[b]
ŞİİR: MUSTAFA YILDIZDOĞAN[/b]

[color=red][i][b]KARŞILIKSIZ SEVMEDİK Mİ

Biz karanlık gecelerden,
Şafaklara ermedik mi?
İnandık sevda yoluna,
Yürekleri sermedik mi?

Zor günlere çetin yürek,
Yüreklere heyecan gerek.
Ülkeye kurban diyerek,
Karşılıksız sevmedik mi?

Kıvılcım verip ocağa,
İnince köye bucağa,
Elele kucak kucağa,
Zaferleri görmedik mi?

Bu yaralar bu sızılar,
Gönül maziyi arzular.
Koçyiğitler, Önkuzular,
Nicesini vermedik mi?

Gelsin gayrı akıl başa,
Haber salın baştan başa.
Ulaşın her gönüldaşa,
Gönüllere girmedik mi? [/b][/i][/color]
[b]
ŞİİR: Mustafa YILDIZDOĞAN[/b]

[color=darkblue][b]AMİRİM

Ah anam ahYine sana yazıyorum, yine sana döküyorum içimi,
senden başka kim anlar ki beni. Dün o fırtınalı gecede
eve giderken, karanlık kuytu bir köşede, bir adam çıktı
karşıma 'Beyim, beyim' dedi. Elindeki yarım sigarayı
göstererek ateş istedi. Tam sigarasını yakıyordumki,
parmağından yüzüğü görünce, o buz gibi elleri ta
ciğerimi yaktı. 'Bu yüzük' dedim, kafasını kaldırdı,
yüzüme baktı, 'dokunma' dedi. Hey Allah'ım bu o, Amirim.
Sarıldım boynuna, tanıyamadı, hatırlayamadı beni.
Yalvara yalvara zor razı ettim eve gitmeye. Soğuktu.
Bir Allah'ın kulu yoktu ortalıkta, Bizden ve peşimden
ayrılmayan siyah kediden başka. Eve varıncaya kadar
o günleri anlattım. Beni nasıl çatışmadan kurtardığını,
yüzüğü de o günün hatırası olarak parmağına taktığımı,
daha başka; Aydınlı plakacı 09 Osman'ı, Trabzonlu Laz
Dursun'u, Maraşlı Ede Ökkeş'i, Erzurumlu Yanık Ömer'i,
ama nerede, beni dinlemiyordu bile. Hep bir şeyler
mırıldanıyordu ağırdan ve sessiz. 'Gidenler gelmeyecek,
gidenler gelmeyecek.' Amirim başka dünyalardaydı. Eve
vardık, kediyi kucağına aldı, kediyi ısıtıyordu, halbuki
kendi titriyordu. Sobanın farkında bile değildi garibim.
Beraber çektiğimiz fotağrafları, bana hediye ettiği
cevşeni gösterdim oralı bile olmadı tedirgindi, bir
şeyler arıyordu, cebinden eski bir kağıt parçası çıkardı.
Baktı, baktı kül tablasına bıraktı. Fark ettirmeden
aldım, bir telefon numarası yazılıydı aradım. Telefona
çıkan karısıydı. Amirimin yanımda olduğunu söyleyince
kadın öyle bir çığlık attı ki; Kalp atışını yüreğimde
hissettim. Nasıl bu hale düştüğünü sorunca, kadın bir
ah çekip anlatmaya başladı. Teskeresi 12 gün geçen
fakat çatışmada olduğu için alayına dönmeyen, evli, 27
günlük yeni bebeği olan, bir evin bir oğlu, Sivaslı Ali
adında bir asker kucağında şehit olmuş. O anda şuurunu
kaybetmiş, velhasıl kafayı yemiş, vay be... Amirim ki -25
derecede Hakkari'nin dağlarında kara kışa ve haydutlara
karşı meydan okurdu. 'Vatan' dedi mi, bir 'Vatan' daha
çıkardı ağzından, zoru sevdirmişti, çileyi sevdirmişti. Ay
Yıldızlı bayrak için ölümü, ölümü sevdirmişti Amirim. Lafın
kısası güzel anam, bir sonra kadıncağız 2 çocuğunu da alıp
geldiler. O karşılaşma anı var ya, vicdansızı merhamete
getirecek bir an, karısını ve çocukları karşısında görünce,
o umursamaz adam, doğruldu, kanatlanacak kuş gibi öyle
bir atıldı ki çocuklarının üstüne, anlatamam. Ne kadar
ısrar ettimse de kalmak istemediler, vedalaştık. Kapının
önünde arkalarından bakakaldım. Kavuşmak ne güzel şey,
ah bir de ben sana koşabilsem ey güzel anam. Amirim
sanki bir şey unutmuş gibi birden geri döndü. Elini
omzuma koydu, gözlerini gözlerime dikti, yutkundu,
yutkundu ve şu okkalı sözler döküldü dudaklarından:
'Bir ağaçtan bir milyon kibrit çıkar,
bir kibrit, bir milyon ağacı yakar.' [/b][/color]
[b]
ŞİİR: MUSTAFA YILDIZDOĞAN[/b]

[color=darkblue][b]SEVMEYEN BİLMEZ

Sevda ne demektir? Gönül şehrini,
Bir tatlı bakışa satmayan bilmez.
Yalnız gecelerin zalim kahrını,
Hayale sarılıp yatmayan bilmez.

Sevmeyen bilmez, sevmeyen bilmez,
Hayale sarılıp yatmayan bilmez.

Diyemem kaç sene, sayamam kaç ay,
Unutmak mı? 'Unut' demesi kolay.
Bağrındaki sancı nasıldır olay,
Yari ele gelip gitmeyen bilmez.

Sevmeyen bilmez, sevmeyen bilmez,
Yari ele gelip gitmeyen bilmez[/b][/color]
[b]
ŞİİR: MUSTAFA YILDIZDOĞAN[/b]

[color=darkblue][i][b]ÇANAKKALE DESTANI

Yıl 1915
18'indeyiz Martın.
Kendine gel biraz!
Pek tekin değildi Çanakkale'nin suyu,
Geçilmez bu boğaz...
Geçilmez bu boğaz...
Bizi
Ne topun yıldırır,
Ne kurşunun.
Çünkü artık
Başladı cengimiz.
Er meydanında bulunmaz dengimiz...
Sen misin Mustafa Kemal'im ileri diyen?
İşte fırladık siperden.
Sırtına yüklenmiş kahraman
Seyit 276 kiloluk mermiyi,
Koşuyor bataryasına ateşler içinden.
Bu mermi denizlere gömecek Elizabet'i Buvet'i...
Yanıyor bugün Anafartalar yanıyor,
Denizler yanıyor,
Dağlar yanıyor.
Zafer bizimdir artık
Düşman zırhlıları batıyor...
Türk'üm,
Muzaffer olarak doğmuşuz bir kere.
Bir karış toprak uğruna Kimimiz şehit oluruz.
Kimimiz gazi.
Hiç değişmez bu yazı.
Dünyada her yer geçilir belki
Lâkin geçilmez Çanakkale Boğazı[/b][/i][/color]

[b]ÇANAKKALE ŞEHİTLERİ
Bomba şimşekleri beyninden inip her siperin
Sönüyor göğsünün üstünde o arslan neferin.
Ölüm indirmede gökler, ölü püskürmede yer,
O ne müthiş tipidir, savrulur enkazı beşer.

Boşanır sırtlara, vadilere, sağnak sağnak.
Kafa göz, gövde, bacak, kol, çene, parmak, el ayak
Vurulup, tertemiz alnından, uzanmış yatıyor,
Bir hilal uğruna yarap ne güneşler batıyor.

Ey bu topraklar için toprağa düşmüş asker
Gökten ecdat inerek öpse o pak alnı değer.
Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın?
Gömelim gel seni tarihe desem sığmazsın. [/b]

[i][b]Mehmet Akif ERSOY[/b][/i]

AKLIMDA

BİRE GÖNÜL VAZGEÇ BU HÜLYALARDAN
KANİ AHRET İMAN KİMİN AKLINDA
ELLER KURT OLMUŞLAR KOYUN ARARLAR
HANİ HADİS KURAN KİMİN AKLINDA

ARŞA ÇIKAR ZULUMATIN YALINI
BAĞLADILAR DOĞRULARIN DİLİNİ
KAPADILAR ŞERİATIN YOLUNU
HANİ HADİS KURAN KİMİN AKLINDA

BİRBİRİ ÜSTÜNE İNMEKTE ZULÜM
ATTIKCA AKSİNE DÜŞÜYOR FALIM
KİMSENİN AKLINA DÜŞMÜYOR ÖLÜM
KANİ SIRAT MİZAN KİMİN AKLINDA

BİR MENİDEN HALKOLUNMA TEMELİN
KİBİRLENME ELDE VARMI AMELİN
GAYRETİN GÖR BELKİ YAKIN ZEVALİN
BERATINI YAZAN KİMİN AKLINDA

DAHA NELER GELİR BU GARİP BAŞA
SIRRI HİKMETİNE KARIŞMAM HAŞA
RUHSATİ SENBENİ ÇALMA GEL TAŞA
O TERAZİ MİZAN KİMİN AKLINDA

SİVASIN DELİKTAŞ KÖYÜNDEN
AŞIK RUHSATİ
(GAZETEDE OKUDUM BEĞENDİM SİZLERLE PAYLAŞMAK İSTEDİM)

SİYAH GİYME TOZ OLUR, BEYAZ GİYME SÖZ OLUR.

GEL BERABER GEZELİM MURADIMIZ TEZ OLUR.

SALINADA SALINADA GEL, HADİ YAVRUM DÖN DOLAŞ YİNE BANA GEL.



BEYAZ GİYME TANIRLAR, SENİ YOLCU SANIRLAR.

ZATEN BENDE TALİH YOK, SENİ BENDEN ALIRLAR

SALINADA

SALINADA GEL, HADİ YAVRUM DÖN DOLAŞ YİNE BANA GEL.