-->: BİR DEMET ŞİİR
Toprak olsam yarga yarga yarılsam,
Sel olsam da bölge bölge bölünsem,
Buralarda geçirdim fırsatı kuzum,
Mahşerde bulsam boynuna sarılsam.
Altınızda taşlar batar,
Üstünüzde otlar biter,
Öpemediğim o tatlı canlarını kuzum,
Yılanlar çayanlar yutar.
Niğde’den yüklediler göçünü,
Doktor hekim gelmiş bulmamış çareni,
On sene üç ay oldu kuzum,
Taramamış saçını.
Evimizin uğru üç ağaç incir,
Ellerim kelepçede kollarım zincir,
Eğer gel dersen kuzum bana,
Kırarım zinciri varırım sana.
Yedi devem varda yedisi de elimde,
Yedi yaram varda yedisi de kolumda,
Gelme kuzum gelme benim üstüme,
Sarı Abdullam var benim serimde.
Bir taş attım karlı dağın ardına,
Vardı düştü sarı Abdullamın yurduna,
Gecelere dek geldin kuzum,
Melhem olmadım da senin derdine.
Niye ben seveyim de,
Kara toprak sarılsın,
Seni vuran eller Abdullam,
Köklerinden kırılsın.
Emen çöllerinde kalan kuzum,
Anasız babasız ölen kuzum,
Yalnız kuzusu,
Anasız babasız kalan kuzum.
|