-->: BİR DEMET ŞİİR
Denizin sesi ölüm marşıdır artık.
Ve martılar ayrılık şarkıları söylerler.
Bir kemancı gelir ve bir şarkı çalar bana.
O anda Silivri zindan olur insana;
Çünkü uzaklardasın artık.
Sensiz sahildeki karelerden atlanmaz.
Denize elbiselerle girilmez bilirsin.
Ve Gürcan albay durmaz artık Silivri de...
Gondol kuruyemişin önünde leblebi kavrulmaz.
İbrahim Sadri dinlenmez artık.
Sensiz bu kalabalık sahilde gezilmez.
Bunu bilmezsin...
Bilseydin zindan etmezdin bu şehri bana.
Beni martısız, beni şarkısız, beni Sadri"siz
bırakmazdın.
Bırakıp gitmezdin uzaklara yani...
Bir telefon açardın bana haber verecek,
Bir yüzünü gösterirdin,
Bir sesini duyururdun,
Uzaktan da olsa,birkerercikte olsa bana gelirdin.
Sensiz uyanmak güzel midir bilemem artık.
Çünkü sensiz uyuyamam.
Her gece bu saatlerde bir ağrı saplanır şurama
Kahrolurum...
Sabaha kadar seni yazar, seni okurum.
Gözlerimdeki bu nem senin eserindir.
Sırtımdaki bu ter ve kalbimdeki bu sızı senin
eserindir.
Bu sızıyla çok yaşayamaz insan Silivri de.
Bu sızıyla uyuyamaz da insan.
Ama bir gün uyumak için gözlerimi kaparsam
Bu bedende açılamaz bu gözler
Sonsuzluk uykusuna dalar giderim o zaman.
Silivri de sensiz ancak böyle uyunur.
Gözlerimi açtığımda martılar yoktur.
Karabataklar, dalgalarda
|