[SONMEZ]

Meğer ne sevdalı bir tutkuymuş bu bendeki sen,
Uçuşan kelebeklerini görürüm hep, kapanınca gözlerim,
Sanki Sivasımdan muştular getirmişcesine çırpınıyorlar,
Taa uzaklardan selamlar yüklenmiş kanatlarına ah bilebilsen...
Aldım kabul ettim, baştacı yaptım, biliyorum gönderen sen,
Ferhatın dağları delercesine, ah ben de karlı dağlar aşabilsem,
Aşıp da düşebilsem yollarına, kekikli dağlarına bir çıkabilsem...

Sensin Sivasım, ötelerden ötelere beni alıp götüren,
Öksüz çocuklar gibi kıvranırım, sensizliği yudumladıkça,
Ne bir çığlık, ne de bir yakarış... çaresiz kalıyor seni yitiren,
Mazideki derin fısıltıların ruhumun derinliklerinde yankılandıkça,
Ezelden ebede bir davetçi gibi geliyor bütün kelebeklerim,
Zaman durunca, Tekkede toprağınla buluşur gözbebeklerim...