[muhsin koçak]

BENİ SİVASA GÖMÜN



Kulam köyü derler eski adına

Çok âşıklar türkü yaktı aşkına

Şereflidir hepsi yoksul olsada

Öldüğümde beni köyüme gömün



Yediden yetmişe fatiha bilir

Ecdadına okuyan birde herkese okur

Bir hediye ancak bu kadar olur

Öldüğümde beni köyüme gömün



Kış gelince baran olsun kar olsun

Yaz gelince çiçek açsın kuş ötsün

Kabrimin üstünde üzerlik bitsin

Öldüğümde beni köyüme gömün



Kara kış olsun ya da zemheri olsun

Ne olur komşular benim için biraz taş buz kırsın

Mümkünse anamın yanında olsun

Öldüğümde beni köyüme gömün



Hiç kimseye namussuzluk etmedim

Servetim yok faydalıda olmadım

Hakkım artık bir helallik isterim

Öldüğümde beni köyüme gömün



Babam atmış beni gurbet eller ne yapsın

Zayıf düştüm verem kanser nasıl girmesin

Bari dertlerimi toprağım boğsun

Öldüğümde beni köyüme gömün



Rüzgâr eser gürlevikten tecerden

Ölse vazgeçermi gönül güzelden

Çok geç bırakmayın dostlar tez elden

Öldüğümde beni Sivas’a gömün



Tecer dağı saydım apartmanları

Kızılırmak ettim gözyaşlarımı

Ben böyle yaşadım senelerimi

Öldüğümde beni Sivas’a gömün



Beleneyim toprağına kiline

Sarılayım dikenine gülüne

Ecdadımın yanına beştepenin önüne

Öldüğümde beni köyüme gömün



İmanım ruhumdan hiç ayrılmasın

Dilimden şahadet hiç eksilmesin

Peygamberim cümlesiyle şefaat eylesin

Öldüğümde beni Sivas’a gömün



Gökmedrese halifelikten gardaşları aşırın

Budaklıdan seyfik güllük köylerinden geçirin

Boğa yokuşundan köye kadar tekbir getirin

Öldüğümde beni köyüme gömün



Çıkın bakın beştepenin başına

Hasret kaldım yılanına köpeğine kargasına kuşuna

Benden selam edin 36 pare komşu köye bütün Sivas’a

Öldüğümde beni köyüme gömün




Mehmet BADEM
(KARINCA)