Değişik duygularla çok yazı yazdım ama göz yaşlarıyla ilk defa yazıyorum.
Muhsin Başkanımdan ve beraberindekilerden iki gündür haber alamanın derin üzüntüsünü yaşıyorum.
Aslında şu andaki duygularımı bütün Sivaslı’ların hatta ” Türk Milletinin” yaşadığınıda biliyorum. Cenabı-Allah Muhsin Başkanı ve beraberidekileri bizlere bağışlasın.
Muhsin Yazıcıoğlu ve Sivasspor dendiği zaman ilk aklıma gelen onun anlattığı gençlik yıllarındaki anıları oluyor. Cebinde parasının olmadığını söyleyen Sayın Başkan ”Bilet alıp içeri giremezdik,ya kuyruktaki birine ”Ağbi benide yanına al” derdik, ya da kaştan atlar öyle içeri girerdik ama sonuçta Sivasspor’u desteklerdik” diyerek Sivasspor’a olan düşkünlüğünün eskilere dayandığını anlatırdı.
De çık gel Muhsin Başkan!.. Sana Sivas’ın,Yiğidoların ve Türk Dünyasının ihtiyacı var. 12 Eylül öncesinde kurşunlara hedef oldun, yıkılmadın.
12 Eylül sonrasında Mamak zindanlarında yattın yine yıkılmadın. Çık gel ne olur sevgili başkanım, büyük Yiğido!
Biz Ankara’ya gidince kime güvenip,dik yürüyüp ”arkamız sağlam” diyeceğiz?
Sivaslı’dan söz açıldığı zaman kimin için ”Muhsin Yazıcoğlu gibi bir liderimiz var” diyeceğiz? Çık gel artık başkanım.
Bu kadar insanı üzmeye hakkın yok!
Sivas’ta yaptığın son mitingde boynuna attığın Kırmızı-beyaz Sivasspor kaşkolü nede güzel yakışmıştı sana.
O kaşkolü senden öncede parti Başkanları takmıştı senin üzerindeki gibi durmamıştı.
Dualarımız, kalbimiz seninle
Dön büyük lider, dön büyük başkan, dön Yiğido!...
çok duygulandım çok agladım ama kaybettik artık değerini bilmedik başkanımızın.