[karşıyakalı]

ilk deplasman maçına gidişimi hiç unutamıyorum.turhal maçı.henüz lisede ögrenciyiz o zamanlar cepte dogru düzgün para yok ama içimiz sivasspor aşkıyla yanıyor.maç sabahı gittim çarşıya belediye çarşısının önünde pejo münibüsler dizilmiş dolan gidiyor sorduk kaça götürüyon abi diye fiyatı şu an hatırlamıyom ama benim cepteki paradan fazlaydı.çıkardım cepten bozuklukları bi daha saydım yok yetmiyo abi dedim şöföre bütün param bu benide götürün mü.sagolsun geç otur dedi.oturdum pejo dolmuşa ama sanki uçakla gidiyorum uçuyoyorum heyacandan cepte yok bir kuruş para maç bileti nasıl alacam ne yiyecem hiç bi şey umrumda degil dolmuşa bindikya.neyse turhala indik gittik stada parası olanlar bilet almaya sıraya girdi ama bilet bitmiş tokattan bilet gelecekmiş millet bekliyo sırada bizde giriş kapısının önünde bekliyoz ne olacaksa sanki derken bir grup sivaslı bagıra çagıra geldi küfür ediyolar bilet yok diye maç başlaması yaklaşıyor.kapıdada bir tane bilet kesen adam bide gece bekçisi şu kahverengi giysililerden olan polis falan yok.kalabalıgı görünce adamlar tırstı galiba susun da girin içeri dediler tabii bende daldım içeriye girdik portatif tribünlerde ayakta izledik maçı ve 2-0 kazandık maç bitti .karnım çok acıkmıştı ama para yok mecburen eve gidene kadar sabrettik.o 2 saatlik yolhiç bitmemişti