[öğretmen]

3. ligden beri sivassspor un içerdeki tüm maçlarını takip ettim.unutamadığım maç sebat maçıydı ilk yarı 1-o önde girmiştik içeri ikinci yarı bize 2 gol atıp yenmişlerdi.şampiyonluk gitmişti. o maçı hiç unutamam maçın bitmesini hiç istememiştim.sebat gol attığında dörteylül başıma yıkılmış gibiydi.maç bitiminde şok olmuştuk kimse stadı boşaltmıyordu.staddan çkarken hüngür hüngür ağladığımı hatırlıyorum. 3 gün kendime gelemiştim.bu sevda başka bişey dörteylüle gitmek 40 yıldır özlenen sevgiliye kavuşmak gibi güzel. dörteylülde yenmek taraftarın güldüğünü görmek anlatılmaz bir duygu.orda yenildiğmizde ise sivas 8.0 şiddetinde depremle sallanmış gibi. rabbbim bize dörteylülde mağlubiyet yaşatmasın çok zoruma gidiyor