(Bu yazım Yiğidoların Sesi Dergisinin 1. sayısında yayınlanmıştır)
Merhaba!..
“Yiğidoların Sesi” Dergisi genel yayın yönetmeni Hakan Ateş Bey birkaç gün önce beni arayarak, Yiğidoların Sesi dergisinde bana her hafta bir köşe ayırmak istediklerini ifade etti. İlk önce bir bayan olarak bu dergiye nasıl hizmet edebilirim diye düşündüm. Yüreğimde halen filizleri sönmemiş Sivasspor sevgim beni ikna etti. Çünkü bu konuda o kadar içim dolu idi ki, ancak bu vesile ile Sivas'ı ve Sivasspor' u bu dergiyi okuyan Sivaslı ve Sivas sporlularla paylaşabilirdim. Bu nedenle yayın hayatına merhaba diyen "Yiğidoların Sesi" Dergisine emeği geçen herkesi kutlar başarılar dilerim. Bu sayfamızda bazen Sivasspor' la ilgili konuları, bazen de Cumhuriyetimizin temellerinin atıldığı, kültürü, doğası, sanatı ve sanatçısıyla tarihe adını yazdıran Sivas'ımızla ilgili tanıtıcı konulara yer verip, Sivas'ı tanımayanlara, ya da Sivas'ta olup ta geçmiş kuşaklarından Sivas'ı dinleyemeyip Sivas'la ilgili bilinmeyenlere ışık olmaya çalışacağım. Yüreği Sivas ve Sivasspor sevgisi ile dolu Sivas sevdalıları ile buluşmanın sevinci ve gururu içerisindeyim.
Bu ilk buluşmamızda, sizlerle 30–35 yıl önce Sivasspor maçlarında yaşadığım anılarımı paylaşmak istedim. Sivas' ta o yıllarda yaşayan Bayan Sivasspor taraftarlarının da benimle aynı duyguları paylaşacaklarını umuyorum. Yeni kuşaklara Sivas'ta 30–35 yıl önce bayanlarında büyük gruplar halinde, Sivasspor maçına gittiklerini söylediğimde bana inanmadıklarını gözlemledim. Sanki beni dinlerken beden dillerinden "Yok daha neler?" diye hayret ettiklerini gördüm. Evet. Gayet ciddiyim. Bizim kuşakta yaşayan bay ve bayanlar çok iyi hatırlarlar. 30–35 yıl önce Sivas stadyumunun Kapalı tribün önündeki boşluğa sağlı sollu büyük iki tribün yapılmıştı. Burada bayan taraftarlar otururlardı. Genç kızlığımda, hatta evlendikten sonra dahi eşim, kayınvalidem, tüm ailece çaylarımız termosta, börekler, çörekler çantalarda, kilimler ve evdeki paspasları da alıp, komşular, akrabalarla buluşup, stadyumun yolunu tutardık. Sivasspor maçlarının sonunda çoğumuzun sesleri kısılırdı. Çünkü futbolcularımıza moral olsun diye Amigo irfan ve rahmetli Amigo İhsan'ın önderliğinde," Kırmızı-Beyaz- Üç yıldız Sivas Sivas- Heeeyyy" diyerek ezberlediğimiz el kol hareketlerimizle bağırır tezahürat yapardık. Tezahüratlarımız genelde Sivasspor' u yüceltici güzel sözlerden oluşurdu. Eğer maçlardan iyi sonuç alındıysa evlerimizde de o coşku devam ederdi. Tatlı bir yorgunluk dolu yeni bir haftaya başlar, haftanın ilk gününde ertesi hafta yapılacak maçın sohbeti devam ederdi. Eğer Sivasspor deplasmana gidecekse o hafta sabırsızlanır ertesi haftayı iple çekerdik. Bayan taraftarlar tüm Sivasspor' lu futbolcuları erkekler kadar yakından tanır, antrenmanlarını takip eder, birisi sakatlanmışsa üzülürdü. Bazen el yapımı baklava ve tatlıları yanlarına alıp antrenmanı izlemeye giden bayan taraftarlar olurdu. Acaba şu anda kendisini çok fanatik Sivasspor taraftarı olarak bilenler, şimdiki futbolcularımızın isimlerini dahi biliyorlar mı? Bana gücenmesinler ama sadece maçlarda bağırmakla taşkınlıklar yapmakla taraftarlık olmaz. Sivas"a ve Sivasspor’a layık bir taraftar olmak gerekir.
Halen bazı Sivasspor' lu futbolcularımızın isimleri hafızamda yer almıştır. Bazılarına taraftarlar lakap takmışlardı. O yıllarda Sivasspor' a büyük emekleri geçen çok değerli futbolcularımızdan. Kaptan Hilmi, Çolak Selo (Selahattin), Cesim, Naci, Kaleci ismet ve Kedi Erol, Tabut Mehmet, Murat, At Erdal, Mahmut, Mümtaz, Sami, Yılmaz, Aydın, Ayhan, Üner, Kel Mustafa(Gol kralı olmuştu), Ferudun (Bursaspor'a transfer oldu, orada kaptanlık yaptı, milli takıma seçilmişti), Faruk vardı. Unuttuklarım varsa beni bağışlasınlar. Halen bu futbolcuların başarılarını Sivas’lılar övgü ile anmaktadırlar. İşte o yıllarda bayan taraftarlar böylesine Sivasspor' la ilgilenir ve desteklerlerdi. Hiçbir maçta asla ve asla, erkek taraftarlar bayan taraftarlara kötü gözle bakmazlar, uygunsuz bir söz ağızlarından çıkmaz, çirkin tezahüratlar yapmazlardı. Bu konuda gayet hassas ve dikkatli idiler. Stadyumdaki erkek ve bayan taraftarlar bir yumruk olur, sadece Sivasspor için yürekleri çarpardı. Maç sonunda kapılar, açılır, erkekler bayanlara nazikçe yol verirler, saygı ile beklerler, bayanlar ilk önce dışarı çıkar daha sonra da erkekler çıkardı. Herkesin ortak paylaşımı Sivasspor coşkusu idi. istasyon Caddesinde yollar maç bitiminde kırmızı- beyaz giysilere bürünmüş bir gül bahçesi gibi olurdu. İşte 30- 35 yıl önce Sivas böylesine sevgi ve saygı dolu, böylesine çağdaş, uygar, duyarlı birlik ve beraberlik içerisinde bir Sivas halkı ile dolu idi. Bu nedenle ben her zaman altını çizerek ve haykırarak aynı şeyi söylüyorum. Gittiğimiz Sivasspor maçlarında bayanlara karşı kibar, düzeyli ve saygın davranan 30_35 yıl önceki erkek Sivassspor taraftarlarının alnından öpüyor saygı ile eğiliyorum.Peki ya şimdi!.. Neden 30–35 yıl sonra daha da iyi olunması gerekirken eskiye özlem duyuyoruz, işte Sayın "Yiğidoların Sesi" okuyucuları, hepimiz şapkalarımızı çıkarıp bir düşünelim. Süper lige çıkan Sivassporumuza layık bir taraftar nasıl olunur?. Bu konuda neler yapılabilir?..Daha fazla zaman kaybetmeden acilen Yetkililerimizi daha çok çalışmaya davet edelim.1967 yılından bu güne kadar mücadele eden ve 38 yıl sonra süper lige çıkmayı başaran, hayallerimizi gerçekleştiren başta Sivasspor'lu futbolcularımıza, yöneticilerimize ve onlara destek olan herkese teşekkür ederiz. Bizlere bu sevinci yaşattılar. Ancak; Taraftar olarak ta onlara layık davranışlar sergilemek gerekmez mi?
Şu anda stadyum yenileniyor.Temennimiz taraftarımızın da yenilenmesi.Bundan sonra Sivas’a ve Sivasspor’a layık davranışlar sergilenmesidir.Unutmayalım ki artık Sivas yabancı futbolcu ve yöneticileri konuk edecektir.Halkı, taraftarı, yöneticisi,esnafı ve herkesin hazırlıklı olması ve konukların Sivas’tan ayrıldıklarında olumlu düşüncelerle kendi kentlerine gitmelerini sağlamamız gerekmektedir. Bu konuda tüm Sivas’ın seferber olup, süper lige çıkan Sivasspor’un daha da yükselmesi için, hepimizin elimizden geldiği kadar neler yapılması gerekiyorsa her konuda destek olmamız gerektiğini düşünüyorum. İşte ancak o zaman 30-35 öncesinin özlemi ile yaşayan biz bayan Sivasspor taraftarları, tekrar o yıllardaki gibi maçlara gelip gidebiliriz.Neden çok arzu ettiğimiz halde Sivasspor maçına gidemiyoruz?.. Yetmez mi bu özlem?..
Haydi, taraftarlarımız stadımızla birlikte bizlerde yenilenelim. 30–35 yıl öncesi gibi birlik ve beraberlik içerisinde erkek ve bayan taraftarlar Sivasspor için hepimiz tek yumruk olalım lütfen. Ne dersiniz?...
Sevgi ve Saygılarımla…
Sabiha SERİN
Araştırmacı-Yazar
sabiha_serin@mynet.com
BAYAN TARAFTARIN GÖZÜYLE(Merhaba)
zaman kısa, dünya herkese yeter, mühim olan insanlık
Normal
