Her İnsan Ölecek Yaştadır

[kadir20]

arkadaslar anlatacagim bu konu sivasta bir köyünde yasanmis gercek bi olay..

Sivasli hemserimizin biri kendi cabalari ile okumus ve hoca olmus,daha sonra kendi köyünün camiisine tayin olmus,aradan zaman gecmis hocaefendi bi kiza tutulmus kizinda gönlü hocadaymis ama kizin babasi biraz muhafazakarmis,hoca kafaya koymus kizi isteyecek,hocaefendi cekmis takim elbiseyi almis cikolatayi kiz istemeye,kizin babasi evden kovmus ama hoca cook icerlemis o gece uyuyamamis,sonra sabah namazina gitmis cikmis minareye ezani okumadan önce BU SABAH EZANI SEVIPTE KAVUSAMANLAR icin okuyorum demis ezani okuyup inmis....

daha sonra hocayi sikayet etmisler minareden böyle böyle yapti diye fakat ilce müftüsü insafli cikmis ve o kizi hocaya almiss

[drummer]

Güzel bir şey yap kardeşim. Dünyaya kırk kerre gelinmez. Madem yaşıyorsun, sıhhatli nefesler alıyorsun... Bir şey yap.
Bir şey yap... Güzel olsun.
Çok mu zor?
O vakit güzel bir şey söyle.
Dilin mi dönmüyor?
Güzel bir şey gör.
Veya:
Güzel bir şey yaz.
Beceremez misin? Öyleyse,
Güzel bir şeye başla.
...
Herkesin üstesinden geleceği bir şey mutlaka olmalı. O gayretten uzak duramayız. Vakit geçiyor. Vaktin geçişi ömrün beşinci vitese takılı olduğunu gösterir, unutma.
Zafer Dergisi'nde beynimi sarsan bir cümle okudum. Üç gün mü, beş gün mü önceydi kestiremem. Ama okudum. Ama şaşırdım, cümleyi bir türlü unutamadım. Şöyle diyordu:
"HER İNSAN ÖLECEK YAŞTADIR"
Buyurun, biraz da sizler sarsılın.
...
Bu müthiş; dağ duruşlu, dev dürtüşlü cümlenin deyicisi Cüneyd Suavi... Ahh Cüneyd, şimdi yerlerdeyim. Yıkılmaz sandığım sabrımı, dirâyetimi, zihnimi yerlerde arıyorum.
Döküldüm.
Demek öyle ha?
Her insan ölecek yaşta...
Bir de kalkar savaşırız. Kavgalaşır, kuyular kazarız.
Az sonra ölecek olan bizler... Ne kadar da cahiliz.
...
Bu cümleyi gördükten sonra içimde "Büyük Patlama"yı duydum. Edecek iki çift sözüm olmalıydı.
İnsanlara, insanlığa bir şeyler demeliydim. Sonunda ard arda ve şimşek hızıyle bağırdım. Beynimden yüreğime doğru bir haykırıştı bu. Yüreğimden dalga dalga cevaplar yetişti:
Bir şey yap.
Zor ise:
Bir şey söyle.
Beceremiyorsan:
Bir şeyler gör.
Birşeyler yaz.
O da mı güç?
Bir şeylere başla.
Ama hep güzel şeyler olsun.
...
Çünkü:
"HER İNSAN ÖLECEK YAŞTA"
Geç kalmayasın!
...
Koca Mimar Sinan... yapmış da gitmiş.
Yunus Emrem... söylemiş de gitmiş.
Şeyh Edebalı... görmüş de gitmiş.
Fuzulî, Nedim, Şeyh Galip... yazmış da gitmiş.
Nene Hatun, Sütçü İmam, Antepli Şahin... başlamış da gitmiş.
...
Kimse kimseden eksikli değil.
Büyük değil, küçük değil, farklı hiç değil. Düşünebilen kişinin, üstesinden geleceği görevler mutlaka vardır.
Tekrarlıyorum:
Güzel bir şey yap,
Güzel bir şey söyle,
Güzel bir şey gör,
Güzel bir şey yaz, veya
Güzel bir şeye başla.
...
Geç kalıyorsun... geç. Cüneyd durmadan sesleniyor baksanıza:
"Her insan ölecek yaştadır!"


Yazar : Gürbüz Azak


sweet nerden buldun bu yazıyı çok güzel
hem benim imzam bu başlık.
duyunca hemen benimseyik her tarafa imza olarak kaydettim.

[Sweetgirl]

drummer Nickli Üyeden Alıntı

sweet nerden buldun bu yazıyı çok güzel
hem benim imzam bu başlık.
duyunca hemen benimseyik her tarafa imza olarak kaydettim.

[SIZE=3]Reklam yapmis olmam insallah: yazgulu.com da okudum cok hosuma gitdigi icin sizlerle paylasmak istedim[/SIZE]

[x_burnley]

arkadaşlar şiirleriniz çok güzel elinize yüreğinize sağlık bende bir şiir bulup size eşlik edeceğim en kısa zamanda mükemmelsiniz hepiniz çok iyisiniz bravo ayakta alkışlıyorum sizi işte sivasspor taraftarı böyle olmanı kaynaşmanı birbiri ile bu güzel tablo inşallah hiç bozulmaz

[Sweetgirl]

[SIZE=3]Adam, bir haftanin yorgunlugundan sonra pazar sabahi kalktiginda keyifle eline gazetesini aldi ve bütün gün miskinlik yapip evde oturacigini hayal ediyordu. Tam bunlari düsünürken oglu kosarak geldi ve parka ne zaman gideceklerini sordu. Baba, ogluna söz vermisti: Bu hafta sonu parka götürecekti onu: ama hic disariya cikmak istemediginden bir bahane uydurmasi gerekiyordu.
Sonra gazetenin promosyon olarak dagittigi dünya haritasi gözüne ilisti. Önce dünya haritasini kücük parcalara ayirdi ve ogluna uzatti: "Eger bu haritayi düzeltebilirsen seni parka götürecegim! dedi. Sonra düsündü: "Oh be, kurtuldum! En iyi cografya professörünü bile getirsen bu haritayi aksama kadar düzeltemez!"
Aradan on dakika gectikten sonra oglu babasinin yanina kosarak geldi: "Babacigim, haritayi düzelttim. Artik parka gidebiliriz!" dedi. Adam önce inanamadi ve görmek istedi. Gördügünde de hayretler icindeydi ve ogluna bunu nasil yaptigini sordu.
Cocuk su ibretlik aciklamayi yapti: "Bana verdigin haritanin arkasinda bir insan resmi vardi. Insani düzelttigim zaman dünya kendilinginden düzelmisti!"[/SIZE]

[lezgi]

bacım hikayelerin gerçekten çok güzel devamını bekliyorum.

[Sweetgirl]

lezgi Nickli Üyeden Alıntı

bacım hikayelerin gerçekten çok güzel devamını bekliyorum.

[SIZE=3]sagol gardas, ama neyazikki benim hikayelerim diil. hepside Ailem Derigisinden alinti![/SIZE]

PAPATYANIN HİKAYESİ
Koskoca bir bahçede harikulada çiçekler içinde bir papatya..Ve papatya aşık olmuş, yanmış tutuşmuş Ak sakallı bahçıvana..
Bir ümit bekliyormuş. Yüzlerce çiçeğin arasından Onunla, sadece onunla saatlerce ilgilensin.. Buz gibi suyunu sadece ona döksün istiyormus.. Sadece ona değsin makası, Sadece ona gülsün dudakları.. Kıskanıyormuş bahçıvanı,Kırmızı güllerden, Sarı lalelerden, Mor menekşelerden..Zambaklardan...
Papatya, sadece bahçıvan için açıyormuş, Bembeyaz yapraklarını.. Bir gün, Aşkı öyle büyümüşki.. Papatya yapraklarını taşıyamaz olmuş.. Eğilivermiş boynu..Toprağa bakıyormuş artık.. Bahçıvanın sadece sesini duyuyormuş Ayaklarını görüyormuş..Bunada şükür diyormuş.. Yetiyormuş ona, bahçıvanın varlığını hissetmek.. Zaman akıp gidiyormuş..Papatya bahçıvanın yüzünü görmeyeli çok olmuş.. Ne var sanki boynumu kaldırsa Bir kerecik daha görsem yüzünü diyormuş..
Ve işte bir gün..
Bahçıvan papatyaya doğru yaklaşmış.. İncecik bedenini ellerinin arasına almış..Elindeki sopayı, köklerinin yanına, toprağa sokmuş bir iple papatyanın gövdesini bağlayıvermiş sopaya.. Papatya o an daha çok sevmiş bahçıvanı.. Hala göremiyormuş onu, Ama bedeni kurtulmuş.. Uzun bir müddet sonra, Bahçıvan uğramaz olmus bahçeye.. Gelen giden yokmuş.. Kahrından ölecekmiş papatya..
Ama işte bir sabah... Hortumdan akan suyun sesiyle uyanmış.. Derin bir oh çekmiş.. Çılgıncasına sevdiği bahçıvan geri gelmiş.. Birden, kendisine doğru gelen iki ayak görmüs.. Bu onun delicesine sevdiği bahçıvan değilmiş..Başka birisiymiş.. Adamın elinde bir de makas varmış.. Papatyanın kafasını kaldırmış yukarıya doğru..
Ne güzel açmışsın sen öyle demiş.. Bu gencecik, yakışıklı bir delikanlıymış..Gözleri gök mavisi, saçları güneş sarısıymış..
Ama gövden seni taşımıyor demisş. Elindeki makası papatyanın boynuna doğru uzatmış..Ve bir hamlede başını gövdesinden ayırmış.. Papatya yere düşerken hatırlamış sevdigini.. O ak saçlı, ak sakallı, yaşlımı yaşlı bahçıvanı hatırlamış..
Birde o gencecik, yakışıklı delikanlıyı düşünmüş.. Ve o an anlamış, neden o yaşlı bahçıvanı sevdiğini..O her seye rağmen, papatyaya emek vermiş.. Ona hiç bir zaman güzel oldugunu söylememiş, Ama onu aslında hep sevmis.. Papatya anlamış artık..
Sevgi, emek istermiş...
Yere düstüğünde son bir kez düşünmüş sevdiğini..Teşekkür etmis ona içinden..Son yaprağıda kuruduğunda, Biliyormuş artık..

Gerçek sevginin,söylemeden, yaşamadan, ve asla kavuşmadan varolabileceğini...

Uzun zaman önce,dünya yaratilmadan ve insanlar dunyaya ayak basmadan önce,iyi huylar ve kötü huylar ne yapacaklarini
bilemez vaziyette dolaniyorlarmis.
Bir gun toplanmislar ve her zamankinden daha sikkin oturuyorlarken
Saflik ortaya bir fikir atmis: "Neden saklambac oynamiyoruz?"
Ve hepsi bu fikri begenmis,ve hemen Çilginlik bagirmis:"Ben ebe olmak istiyorum!!!"
ve baska hic kimse Çilginligi arayacak kadar çildirmadigi için,Çilginlik bir agaca yaslanmis ve saymaya baslamis...
1,2,3... Ve Çilginlik saydikça,iyi huylarla kötu huylar saklanacak yer aramislar.
Sevkat Ay`in boynuzuna asilmis,Ihanet çöp yigininin içine girmis,
Sevgi bulutlarin arasina kivrilmis,Yalan bir tasin altina saklanacagini söylemis ama yalan söylemis
çünkü gölün dibine saklanmis.Tutku dünyanin merkezine gitmis,Para Hirsi bir çuvalin icine girerken çuvali yirtmis...
Ve Çilginlik saymaya devam etmis,79,80,81,82,83...Askin disinda,bütün iyi ve kötü huylar o ana kadar zaten saklanmis.
Ask kararsiz oldugu gibi,nereye saklanacagini da bilmiyormus.
Bu bizi sasirtmamali çünkü hepimiz Aski saklamanin ne kadar zor oldugunu biliriz.Ve Çilginlik 95,96,97.. ye gelmis
ve 100 e vardigi an Ask siçrayip güllerin arasina girmis ve saklanmis.Ve Çilginlik bagirmis"Sagim solum sobedir,
geliyorum!" ve arkasina döndugunde ilk önce Tembelligi görmus,o ayaktaymis çünkü saklanacak enerjisi yokmus.
Sonra Sefgat`i ayin boynuzunda görmus ve Ihaneti çöplerin arasinda,Sevgiyi bulutlarin arasinda,
Yalani gölün dibinde ve Tutkuyu dünyanin merkezinde,hepsini birer birer bulmus sadece biri hariç.
Ve Çilginlik umutsuzluga kapilmis,en son sakli kisiyi bulamamis.
Derken Haset,Askin bulunamamasindan haset duyarak,Çilginligin kulagina fisildamis:
"Aski bulamiyorsun,o güllerin arasinda.."Ve Çilginlik çatal seklinde tahta bir sopa almis ve güllerin arasina
çilginca saplamis,ta ki yürek burkan bir haykirma onu durdurana kadar.Ve haykiristan sonra
Ask elleriyle yüzünü kapayarak ortaya çikmis,ve parmaklarinin arasindan iki sicim kan akiyormus,gözlerinden.
Çilginlik Aski bulmak için heyecandan Askin gözlerini kör etmis."Ne yaptim ben? Ne yaptim ben? "diye bagirmis.
"Seni kör ettim.Nasil onarabilirim? "Ve Ask cevap vermis"Gözlerimi geri veremezsin ama benim kilavuzum olabilirsin. " VE O GÜNDEN BERI, ASKIN GÖZÜ KÖRDÜR VE ÇILGINLIK HER ZAMAN YANINDADIR!!!!

Saate bakmaksizin kapisini çalabilecegi bir dostu olmali insanin... "Nereden çiktin bu vakitte" dememeli, bir gece yarisi telasla yataktan firladiginda; "Gözünün dilini" bilmeli; dinlemeli sormadan, söylemeden anlamali...
Arka bahçede varligini sezdirmeden, mütemadiyen dikilen vefali bir agaç gibi köklenmeli hayatinda; sen, her daim onun orada durdugunu hissetmelisin. ihtiyaç duydugunda gidip müsfik gövdesine yaslanabilmeli, kovuklarina saklanabilmelisin. Kucaklamali seni güvenli kollari ...
Dallari bitkin basina omuz, yapraklari kanayan ruhuna merhem olmali...
En mahrem sirlarini verebilmeli, en derin yaralarini açip gösterebilmelisin; gölgesinde serinlemelisin sorgusuz sualsiz...
Onca dalkavuk arasinda bir tek o, sözünü egip bükmeden söylemeli, yanlis anlasilmayacagini bilmeli. Alkislandiginda degil sadece, asil yuhalandiginda yaninda durup koluna girebilmeli.Övmeli alem içinde, bas basayken sövmeli ve sen öyle güvenmelisin ki ona, övdügünde de sövdügünde de bunun iyilikten oldugunu bilmelisin, "hak ettim" diyebilmelisin.
Teklifsiz kefili olmali hatalarinin; Seni senden iyi bilen, sana senden çok güvenen bir sirdas... Gözbebekleri bulutlandiginda yaklasan firtinayi sezebilmelisin. Ve sen agladiginda, onun gözünden gelmeli yas...