-->: BİR DEMET ŞİİR
Yaklasinca ecel,insan garipligini hisseder.
Çikti mi son nefes,yan tarafa düser eller.
Göz bebegin siser,gözler açik gider.
Bir sey isitemezsin,isitme duygularindan
Çekerler ruhunu,parmak uçlarindan.
Dikilmis gözler,ruhun çikisini seyreyler.
Ruh azar azar çekilir,dermanin kalmaz.
Insanin isitmesi,ruh çikincaya kadar kaybolmaz
Bakislar iki tarafa kayar,gözler açik gider.
Ruhumuz bu eskiyen elbiseyi atar.
Amelinle kendini atesten kurtar.
Son bag koptugu zaman,gözler açik gider.
Bilmis ol,her nefis ölümü tadacak .
Ilâhi kitap da, tekrarlandi tekrarlanacak.
Beden terler,ruh çikar,gözler açik gider.
Bunlar hep gerçek,sen beyhude san.
Ruhun çekilip,son bagin kopacagi zaman.
Dilin tutulur,çenen düser,gözler açik gider.
|
Ağaç Şeklinde
