Gardaş Sen Sivas’ın Neresindensin

[RaP_BoY]

HAYAT VURMUŞ BİZLERİ
YAŞAMA SEVİNCİMİZİ ALMIŞ ELİMİZDEN
BİZE BIRAKTIGI TEK MİRAS
TEK KURŞUNMUŞ HAYATIN

YA KAFANA SIKACAKSIN
YA KARŞINDAKİNE SIKACAKSIN
HAYATI YAŞAMAYI SEVECEKSİN
YADA HERŞEYDEN NEFRET EDECEKSİN





SAHNE RAP_BOY un

[RaP_BoY]

KARANLIK OLMADAN
AYDINLIK DEGERSİZ BİR PIRLANTA
SEN OLMADAN BU BEDEN
ESİR OLMUŞ YANLIZLIGA


ESARET ALTINDA KALMIŞ BEDENİM
GÖZLERİMİN ALTI ÇÖKMÜŞ
FERİ SÖNMÜŞ GÖZLERİMLE
YANLIZLIKLAR SABAHINDA


BİR GEMİ OLMUŞ HAYAT
KAPTANININ KİMLİGİ BELİRSİZ
BİR ÖZLEM OLMUŞ YAŞAMAK
YAŞAYANIN SURETİ KARANLIK


SADECE RAP_BOY

[belalı_yiğido58]

BELKİ BİR UMUT DOĞARDI
BELKİDE BİR ÇABA YETERDİ
AMA SEN YAPAMADIN
NE SEVMEYİ NEDE ÇABA GÖSTERMEYİ
NEDEN YAPMADIN NEDEN?
NİYE BANA ÇEKTİRDİN BU KADAR
BİLSEYDİM HİÇ SEVMEZDİM
BİLSEYDİM HİÇ BAĞLANMAZDIM SANA
HATALIYIZ İKİMİZDE BU SEVGİDE
BİR SONU YOK ARTIK BU SEVDANIN

[RaP_BoY]

BEDENİMİ ESİR ETTİM DİPSİZ KARANLIKLARA
RUHUMU TESLİM ETTİM ESRARENGİZ YANLIZLIKLARA
GÖZLERİMDEN DÖKÜLMEYE BAŞLAYAN SON DAMLALARI
YAGMUR OLARAK YAGDIRDIM TÜM İNSANLARA
DAHA YENİ ANLADIM HAYATIN YANLIZLITAN İBARET OLDUGUNU
AZ ÖNCE KAVRADIM HERŞEYİN YALAN OLDUGUNU
TEK ÖZLEMİN YAŞAMAKOLDUGUNU
TEK GERÇEGİN NEFRET OLDUGUNU



RAP_BOY

[gokbora]

Güle güle uğurladık askere
Gidip bekleyesin vatanın oğul
Anan niçin kınalamış ellerin
Sırtı kınalanır kurbanın oğul

Yiğidin kaderi böyledir baştan
Sual et dağlardan topraktan taştan
İş başa düşünce dönme savaştan
Var ise göğsünde imanın oğul

Vatan kazanılmaz sade tüfekle
Kalem ile gayret ile yürekle
Büyüklü küçüklü hizmet et bekle
Yetişsin bağ ile bostanın oğul

Helal ticareten harami katma
Dinle amirini nöbette yatma
Vatanını düşmanlara çığnatma
Şehitlik en büyük fermanın oğul

Acı rüzgarı vatanına estirme
Düşmanını anla dostun küstürme
Kolun kestir bir ağacın kestirme
Çoğalsın büyüsün ormanın oğul

Vatanında birlik cihanda barış
Okumaya gayret sanatta yarış
İşle toprağını sen karış karış
Yetişsin bağ ile bostanın oğul

Sanatta yarış var en yüksek hızda
Yapalım satalım biz kapımızda
Karşıki komşular ayda yıldızda
Boş yere harcama zamanın oğul

Mevlüt İhsani’nin sevdiği vatan
Sana ne söyledi o şehit atan
Doğudan batıya atın oynatan
Dört kıtada vardır harmanın oğul

Şair: AŞIK İHSANİ

[gokbora]

ŞEHİT MEZARI


Şehit mezarından geçtiğim yerde,
Gelen bir inilti tan,tan diyordu.
Tarihe gömülmüş hangi seferde,
Vatan için kurban kurban diyordu.

Sürmüş düşmanları yurdundan atmış
Kanını yoğurmuş toprağa katmış
Kahraman ölür mü, uykuya yatmış
Var mı evladıma çatan diyordu

Kanı ile dolmuştu kanlı çizmesi
Önünde bir yığın düşman kellesi
Eli yarasında kısıkça sesi
Kulak verdim vatan vatan diyordu.

Bir aslan heykeli mezar taşında,
Silahlı, çantası yanı başında
Kahraman Türk’lerin her savaşında,
Şehit abidesi yatan diyordu.

Mevlüt der Türk genci emanetin al
Şerefli Al Bayrak, ak yüzlü hilal
Aziz Cumhuriyet, şanlı istiklal
Emanet bıraktı Atan Atan diyordu

Şair: AŞIK İHSANİ

[gokbora]

Tuncay BALIK - ŞEHİT ASKERİME


Güle oynaya göndermiştik seni askere
Dualar etmiştik çabuk alırsın teskere
Öldüğünü duyunca yıkıldık binlerce kere
Seni vuranları sersin Allah yerden yere

Yürekler dayanmaz nasıl koyam seni kabire
Görmez olsaydı gözlerim,gördü bir kere
Doldu içim akmadı gözümden yaş bir zerre
Seni vuranları sersin Allah yerden yere

Attılar önüme kanlı elbise ile bere
Sana ölümü verenlere Allah versin bin kere
Dört gözle bekliyorduk,geleceksin diye habire
Seni vuranları sersin Allah yerden yere


Boşalırsa göz yaşım dolacak dağ ,dere
Düğün hazırlıkları yapıyorduk habire
Allah kahretsin kurşun sıkanı askere,polise
Seni vuranları sersin Allah yerden yere

Daha ne kadar tabut taşıyacağız daha kaç kere
Öldük öldük dirildik binlerce kere
Rabbim rahmet eylesin sana,sabırlar vere bizlere
Seni vuranları sersin Allah yerden yere

Ekmeğini yiyip toprağına hainlik edenlere
Şehitlere rahmet,bela versin kötülere
Sorarlarsa bana ne diyeceğim yetimlere
Seni vuranları sersin Allah yerden yere

Ayyıldıza sardım seni ihtiyacın yoktur kefene
Allah rahmet eylesin bu yolda ölenlere
Ömrün yetmedi gelecek şabana,ramazana,kadire
Seni vuranları sersin Allah yerden yere

Gülüyordun bana seni koyduğumuzda kabire
Baş koydunuz bu yola,ihtiyacınız yoktur öğütlere
Muradını versin Allah bu yolda yürüyen yiğitlere
Seni vuranları sersin Allah yerden yere

Nasihatımdı sana vurmayasın aman dileyen esire
Zalimler sana acımadı,serdiler kanını yerlere
Ötmüyor ne oldu serçelere,bülbüllere
Seni vuranları sersin Allah yerden yere

Allah'a dua ederdi anan,oğlum tez gele
Nasıl vurdu kıydı sana zalim hergele
Dilerim dünyada onlara dar gele
Seni vuranları sersin Allah yerden yere

Şair: Tuncay BALIK

[gokbora]

ŞEHİTİME



Şahlandı yine bak Askerim,erim
Toprağa düşse bir şehit kendimi yerim
Sormayın bana yıkıldım bittim derim
Allah belasını versin kötünün şerrin

Büzüldü etim çekildi derim
Allah rahmet eylesin cennettin yerin
Mevlam her şeye kadir ve kerim
Allah belasını versin kötünün şerrin

Tükendi göz yaşım akmıyor terim
Kalmadı dizlerimde mecalim,ferim
Yokluğun yüreğimde yarası derin
Allah belasını versin kötünün şerrin

Şahadet şerbetini içeceğim derdin
Durmazdın yerinde hep kendini yerdin
Çok kahpeler vurup yerlere serdin
Allah belasını versin kötünün şerrin

Minnettar vatan sana yıkılmaz bir erdin
Bayrağı yakanı yerden yere serdin
Bu uğurda gözünü kırpmadan can verdin
Allah belasını versin kötünün şerrin

Şair: Tuncay BALIK

[sorma be dostum]

Bir dost ararsın, elini uzatırsın elin havada kalır... Gözlerin tavanda, sözlerin ağzında çaresiz kalır...

Uzun ince bir ah gibi, bir sızı gelip saplanır kalbinin tam orta yerine burgulu bıçak gibi...

Ne kadar sevgi varsa kanar içinde işte o zaman, ne kadar özlem varsa yanar...

Oturup ağlamak istersin şöyle doya doya ama akmaz bir damla yaş gözlerinde...

Yüreğinin ağladığını hissedersin o an, yüreğinle beraber geçmişin de ağlar içinde...

Ömrünce hep kırılırsın, kanarsın, durduramazsın kanamayı... Kırgın, kızgın, yorgun, bir o kadar da yaralısın...

“Hayat ki, hakkını hep başkalarına vermiştir ama yinede haklı çıkan hep başkaları olmuştur

[sorma be dostum]

Hüznün yırtık gömlek gibi durur sırtında, kırılgan bakışlarında hüzün sızar aynalara her gece.

Ne kimselere anlatacak bir öykün var, mutlulukla başlayan. Ne de bir sevinç, gözlerinde bahar yeşili umutlar taşıyan.

Suların ötesinde bir çiçek büker boynunu her akşam. Adı gül, kokusu gül, rengi gül, gözyaşı gül, iki gözü iki çeşme.

Mutsuz avuntusuz ve suskun.